Cel i przedmiot opracowania
Celem opracowania była ocena aktualnego stanu drewnianej więźby i schodów oraz rozróżnienie uszkodzeń wymagających miejscowej ingerencji od degradacji uzasadniającej wymianę. Konstrukcję podzielono na strefy diagnostyczne i powiązano stan poszczególnych elementów z ich funkcją w przekazywaniu obciążeń.
Metody i zakres oceny
- Analiza inwentaryzacji, oględziny dostępnych elementów od strony poddasza oraz wybranych fragmentów z podnośnika.
- Lokalne oczyszczenie powierzchni drewna, orientacyjne pomiary wilgotności, próby twardości narzędziem ręcznym i pomocnicze opukiwanie.
- Ocena przekroju czynnego, murłat, końcówek podporowych, węzłów ciesielskich oraz osadzenia drewnianych stopni w murze.
Najważniejsze ustalenia techniczne
Więźba zachowała zasadniczą geometrię, bez rozpoznanych objawów globalnej awarii. Stan elementów był jednak wyraźnie zróżnicowany: miejscowo potwierdzono spróchnienie, ubytki przekrojów i rozluźnienia połączeń. Orientacyjna wilgotność drewna wynosiła przeważnie około 10–11%, co nie wykluczało skutków wcześniejszego zawilgocenia. W schodach znaczenie miały lokalne nieprawidłowości stref osadzenia stopni.
Wnioski
Zaproponowano selektywny program oczyszczenia, zabezpieczenia, wzmocnienia, protezowania i wymiany zdegradowanych elementów. Nie uznano całkowitej wymiany więźby za automatycznie uzasadnioną. Elementy wtórne i ich połączenia wymagają uporządkowania, a strefy zasłonięte lub zanieczyszczone — ponownej oceny po odsłonięciu.
Podstawa i zakres ważności ustaleń
Ocena obejmuje dostępne fragmenty oraz lokalne badania terenowe. Nie wykonano pełnych obliczeń statyczno-wytrzymałościowych ani laboratoryjnych badań drewna i nie odsłonięto wszystkich końcówek osadzonych w murach. Kwalifikacja napraw jest podstawą dalszej dokumentacji wykonawczej i uzgodnień konserwatorskich.